Forum Airguns.pl

wczoraj czytałem artykuł o teorii - przyczyny upadku imperium rzymskiego - UWAGA - to był ołów - z ołowiu były zrobione rury wodociągowe ,naczynia do picia wina itp. skończyło się to tym że oni "tumanieli" daleko nie szukając jak Neron...... Panowie "CZY LECI Z NAMI DOKTOR" tzn. czy strzela z nami jakiś doktor ?

Szczęście, że nie pijam z kielichów śrutów....

Wędkarze używają ołowiu od lat wielu i nic o tym nie piszą na forach.
Jeśli będziesz jadł śrut to na pewno na dobre ci nie wyjdzie.

Ja słyszałem że ołów truje umysł drogą pokarmową i w okresie dojrzewania można przestać właśnie dojrzewać.Ale to taka niby legenda, pewien nie jestem.

ołów metal ciężki jak większość , tych metali wchłaniany jest właśnie przez pokarm, ew tlenki
jeśli trzyma się go w rekach nic się nie dzieje, choć w dobie świńskiej grypy umycie rak nie zaszkodzi.

Znalazłem
"Już w starożytności stwierdzono że ołów jest przyczyną chorób, zwłaszcza chorób umysłowych. Rzymianie budowali wodociągi stosując rury ołowiane a do wytwarzania i przechowywania wina używali ołowianych kotłów. Przez wieki człowiek, często bez świadomości jego szkodliwości, używał ołów do wyrobu naczyń, pocisków, rur i innych wyrobów. Nie tak dawno z ołowiu wyrabiano ołowiane żołnierzyki i inne zabawki dla dzieci. Jeszcze obecnie w Polsce, część instalacji wodociągowych w starych kamienicach posiada rury ołowiane. Ołów uszkadza komórki nerwowe, powoduje upośledzenie umysłowe, niedorozwój dzieci, agresywność, zaburzenia w odbieraniu wrażeń, objawy encefalopatii.
Początkowe objawy ołowicy to pogorszenie samopoczucia, nudności, obstrukcja, dolegliwości sercowe i inne dysfunkcje fizjologiczne. Większe zatrucie powoduje kolkę jelitową, niebieskoczarne zabarwienie dziąseł, szarość skóry, niedokrwistość i uszkodzenia układu nerwowego. Ołów powoduje powstawanie nowotworów żołądka, jajników, nerek, białaczek, mięsaków limfatycznych
Żródło: www.sciaga.pl

a więc myć ręce i nie jeść śrutu

z naciskiem na "nie jeść" ;)

A więc trochę dziekciu -"...badania które wykazały , że około 500 lat p.n.e. stężenie ołowiu w grenlandzkim lodzie wzrosło czterokrotnie.Ten podwyższony poziom utrzymał się przez osiem wieków .Zaczoł spadać w momencie , gdy Cesarstwo Rzymskie wkroczyło w swoją schyłkową faze..." Jak powszechnie wiadomo panowie rzymianie doszli tylko do Anglii ,a więc nie trzeba go "jeść " aby się roznosił !! !

Przypuszczam że Rzymianie szaleli i umierali na ołowicę.Jest to choroba zawodowa np. Zecerów

Trza będzie rękawiczki se sprwaic... a postrzelaniu-kielicha(nie ołowianego)se ,,strzelic'' ...oczywiście dla ,,zdrowoności''

Chyba mleka

O tym,że ołów jest zabójczy niech poświadczą przypadki masowych śmiertelnych zatruć ołowiem w 1-szej połowie 20-go wieku... 1914-1918,1939-1945...

Mamy konsensus - OŁÓW JEST SZKODLIWY NAWET WTE3DY JAK SAIĘ GO NIE JE . Sądząc po dociekliwości naszych forumpowiczów myślalem że dyskusja pójdzie w kierunku rodzaii śrutów .Nie mając doświadczenia empirycznego dogłębnego wiem że niektóre śruty to czysty ołów natomiast niekture są jakby czymś powlekane -może jakość śrutu moze też wynikac ze stopnia jego szkodliwości -czy są testy w tym temacie

I buka trafiła w sedno ;). Jako czynny od 40 lat wędkarz mam na koncie kilka epizodów połknięcia ołowianych śrucin trzymanych "na moment" w ustach- i jakoś przeżyłem. Nie twierdzę ze niebezpieczeństwo można lekceważyć ale na pewno nie ma sensu wpadać w takim przypadku w panikę. Ołowica grozi przede wszystkim ludziom którzy całymi latami mieli systematyczny kontakt ze związkami ołowiu, zwłaszcza zawartymi w pożywieniu lub napojach. Związki ołowiu są w większości bardzo słabo rozpuszczalne w wodzie a te rozpuszczalne zwykle degradują się szybko w naturze do nierozpuszczalnych. Gdyby nie ta właściwość to ciężkie tony ołowianych ciężarków zalegających na dnie naszych rzek i ołowianych pozostałości po wojnie zalegających pod ziemią spowodowałyby armageddon w przyrodzie. Tymczasem kawałki ołowiu pokrywają się warstewką beznadziejnie rozpuszczalnego węglanu która skutecznie chroni przed przenikaniem jonów tego metalu do wody czy głąb gleby. Ta warstewka ochronna może jednak zostać zniszczona w środowisku kwaśnym dlatego systematyczne spożywanie deszczówki (kwaśnej od CO2) czy wina które miały kontakt z ołowiem może doprowadzić do przykrych skutków.